میدونی

میدونم خوب میدونی تو تارو پود و ریشمی

تو که از دنیا گذشتی واسه یک خنده من

چرا من نگذرم از یه پوست و خون به اسم تن

تو خیالمم نبود دوباره عاشقی کنم

ممنونم اجازه دادی با تو زندگی کنم

نمیدونم چی بگم که باورت شه تو جونمی

توی این کابوس درد رویای مهربونمی

میدونی با تو پرم از شعر و ستاره

میدونی بی تو لحظه حرمتی نداره

این خدا بوده که تونسته گل عشقو بکاره

وقتی حتی پیشمی دلم برات تنگ میشه باز

به جون خودت که بی تو از نفس هم سیر میشم

نمیدونم چی میشه بدجوری گوشه گیر میشم

ممنونم که بچه بازی هاموطاقت میکنی

هر چه قدر بد میشم اما تو نجابت میکنی

هر کجای دنیا که باشم با منی و در منی

نگران حال و روزم بیشتراز خود منی

میدونی با توپرم از شعروستاره

میدونی بی تو لحظه حرمتی نداره

این خدا بوده که تونسته گل عشقو بکاره